تقریبا یک متن 2000 کلمه ای نوشته بودم که درباره عشق بذارم رو وبلاگ .

همین که متن تمام شد یکی از دوستان برام یک شعری فرستاد که کلا تصمیم گرفتم متنم رو پاک کنم و همون شعر رو این جا بذارم .

روی لب های خشکشان دیریست / جای آن بوسه ها چروکیده ست .

راستش من هر روز هم اگه نشه هر هفته این وبلاگ رو چک می کنم . همون طور که می دونید سایت بسته شده و هدف من از اپدیت این وبلاگ این که شده یک نفر از بچه های قدیمی رو دوباره پیدا کنم .
یه جورایی اینجا ، فانوس دریایی مجازی برای من .
الان همه سرشون تو تلگرام و اینستاگرم . منم تو نلگرام یه کانال کوچولو دارم به آدرس : https://t.me/garga7

اگه دوست داشتید اون جا من پیدا می کنید و طبعا بیشتر می تونیم با هم گپ بزنیم .

منتظر تک تک تون هستم ...